عوامل خزش در بتن و راهکارهای پیشگیری از جمع شدگی بتن

دسترسی سریع به محتوای این مطلب
بتن یکی از مهم ترین مصالح مورد استفاده در انواع سازه های بتنی است که عملکرد بسیار خوبی در برابر نیروهای فشاری دارد. با این حال، در برابر نیروهای کششی یا لنگری بسیار ضعیف عمل می کند و در صورتی که با میلگردهای مناسب تقویت نشود، به سرعت دچار شکست می شود. علاوه بر این، خزش در بتن یکی از عوامل مخرب بتن و سازه ها به شمار می رود که می تواند تغییر شکل های تدریجی، افزایش فشارهای داخلی و کاهش مقاومت طولانی مدت را به همراه داشته باشد.
یکی دیگر از چالش های مهم، جمع شدگی بتن است که پس از خشک شدن و تبخیر آب از داخل آن، حجم بتن را کاهش داده و ایجاد ترک های سطحی و عمقی می کند. برای پیشگیری از این مشکلات، شناخت دقیق عوامل موثر بر خزش، از جمله نسبت آب به سیمان، نوع و دانه بندی سنگدانه ها، شرایط محیطی، دما و زمان عمل آوری، اهمیت زیادی دارد.
همچنین انتخاب صحیح انواع روش های بتن ریزی و استفاده از شیوه های مناسب عمل آوری می تواند تأثیر زیادی در کاهش خزش و جمع شدگی بتن داشته باشد. به عنوان مثال، بتن ریزی به صورت لایه ای، رعایت زمان مناسب ویبره زدن، استفاده از روان کننده ها و افزودنی های کنترل جمع شدگی، همگی در کنترل تغییر شکل ها و ترک های ناشی از خزش موثر هستند. بنابراین، با برنامه ریزی دقیق و استفاده از روش های علمی، می توان عمر مفید سازه های بتنی را افزایش داد و از خسارت های جانی و مالی ناشی از تخریب بتن جلوگیری کرد.

پدیده خزش بتن چیست؟
نیروهای تنشی با تغییر شکل نسبی بتن مرتبط هستند که این تغییر شکل تابع زمان است. بنابراین تغییر شکل نسبی بتن تحت بارهای وارد شده با گذشت زمان را خزش در بتن می گویند. در واقع خزش خاصیتی از بتن است که به دلیل وجود این خاصیت، بتن در اثر بارهای طولانی مدت تحت یک نیروی تنشی ثابت در محدوده قابل قبول الاستیک تغییر شکل می دهد. این محدوده داری fc کمتر از 0.5 می باشد. وقتی زمان بارگذاری افزایش پیدا کند، این نوع تغییر شکل غیر الاستیک نیز بیشتر شده و حتی مقدار کل تغییرات ایجاد شده چند برابر تغییر شکل های کوتاه مدت الاستیک است که اثر تخریبی بر سازه دارد.
با این حال با گذشت زمان تا حدودی سرعت تغییر شکل کاهش پیدا می کند. اما از آنجایی که تغییر شکل های ایجاد شده در بتن در دراز مدت می تواند بسیار بیشتر از تغییر شکل های نسبی در زمان بارگذاری باشد، مسئله خزش در بتن اهمیت بسیار ویژه ای برای سازه های بتنی دارد. زیرا بتن فقط در برابر بارهای کوتاه مدت می تواند به صورت الاستیک رفتار کند و در صورت بارگذاری در طولانی مدت به عنوان مصالح، خاصیت غیر الاستیکی از خود نشان می دهد.
علت خزش در بتن
عوامل مختلفی می توانند بر افزایش میزان خزش بتن تأثیر داشته باشند که مهم ترین آن ها به شرح زیر هستند:
- جنس و مقدار مصالح سنگی
در بتن مورد استفاده برای ساخت یک سازه بتنی هر چقدر میزان مصالح سنگی بیشتر از سیمان مورد استفاده برای ساخت بتن باشد و سنگدانه های موجود در آن سخت تر باشند، قطعاً میزان خزش به دلیل مقاومت مصالح کمتر خواهد بود. به عنوان مثال افزایش حجم سنگ دانه ها از 65 درصد به 75 درصد می تواند میزان خزش در بتن را حدوداً 10 درصد کاهش دهد که از نظر مهندسی مقدار قابل توجهی است. از جمله خصوصیات دیگر مصالح که در کنار مقدار مصالح سنگی بر میزان خزش تأثیر می گذارند می توان به دانه بندی سنگ دانه ها، شکل ظاهری سنگ دانه، حداکثر اندازه سنگ دانه در بتن، تخلخل آن ها، عوامل مؤثر بر میزان خزش و مدول الاستیسیته سنگ دانه در بتن اشاره کرد.
- سن بتن در هنگام بارگذاری و مدت زمان بارگذاری بتن
مهندسان اجرایی باید توجه ویژه به این نکته داشته باشند که تأخیر در بارگذاری می تواند باعث کاهش خزش در بتن شود. خزش یک فرایند تدریجی است که می تواند مدت ها ادامه پیدا کند. جالب است بدانید طولانی مدت ترین آزمایش انجام شده در این زمینه 30 سال بوده است. بعد از این مدت به دلیل تداخل اثر کربناته شدن نمونه ها به دلیل خزش، آزمایش متوقف شده است.
- میزان مقاومت فشاری در بتن
خزش در بتن با مقاومت فشاری رابطه معکوس دارد. بنابراین می توان گفت با نسبت آب به سیمان رابطه مستقیم خواهد داشت. در نتیجه چون میزان سیمان می تواند مقاومت فشاری بتن را تغییر دهد، ممکن است باعث تغییر در میزان خزش نیز شود. اما به این نکته توجه داشته باشید که نوع سیمان تا جایی بر خزش مؤثر است که بر مقاومت بتن در زمان بارگذاری اثر می گذارد.
- دما و رطوبت موجود در محیط
به طور کلی هر چه میزان رطوبت نسبی هوا کمتر باشد مقدار خزش بیشتر خواهد شد.
- شدت تنش وارده شده بر بتن
بدیهی است که هر چه نیروهای تنشی وارد شده بر بتن کمتر باشند، میزان خزش نیز کمتر خواهد بود.
راهکارهای پیشگیری از خزش بتن
برای کاهش و پیشگیری از خزش در بتن، رعایت اصول فنی در طراحی، ساخت و نگهداری بسیار اهمیت دارد. در ادامه مهم ترین راهکارها آورده شده است:
- کاهش نسبت آب به سیمان برای افزایش مقاومت و کاهش تغییر شکل های تدریجی بتن.
- استفاده از سنگدانه های مقاوم و با دانه بندی مناسب برای ایجاد اسکلت مستحکم در بتن.
- به کارگیری سیمان با کیفیت و انتخاب نوع مناسب سیمان متناسب با شرایط پروژه.
- عمل آوری صحیح و طولانی مدت بتن برای حفظ رطوبت و جلوگیری از خشک شدن سریع.
- استفاده از افزودنی های کاهنده خزش و روان کننده ها برای بهبود خواص مکانیکی بتن.
- کنترل شرایط محیطی مانند دما و رطوبت در زمان بتن ریزی و عمل آوری.
- طراحی مناسب مقاطع سازه ای برای کاهش تنش های وارد بر بتن.
- کاهش بارگذاری زودهنگام و اعمال تدریجی بار به سازه بتنی.
- استفاده از آرماتورگذاری مناسب برای کنترل تغییر شکل ها و افزایش مقاومت کششی.
- انتخاب روش صحیح بتن ریزی و تراکم مناسب برای جلوگیری از ایجاد حفره و ضعف داخلی.
رعایت این نکات باعث افزایش دوام، کاهش خزش در بتن و بهبود عملکرد بلندمدت سازه های بتنی می شود.
جمع شدگی بتن چیست؟
جمع شدگی یکی از خصوصیات طبیعی بتن است. در واقع جمع شدگی پدیده ای است که در آن بتن به دلیل از دست دادن رطوبت خود دچار تغییر حجم می شود و هر چه میزان رطوبتش کمتر شود جمع شدگی و خزش در بتن هم بیشتر خواهد شد.

انواع جمع شدگی بتن
گاهی بعد از اینکه بتن ریزی تمام می شود، به دلایلی مثل گرما خیلی سریع آبی که بتن برای ایجاد انسجام و مقاومت در خود نیاز دارد از روی سطح سازه تبخیر شده و وارد هوا می شود. این امر باعث ایجاد ترک های ریزی در سطح سازه خواهد شد. در ادامه با انواع جمع شدگی بتن آشنا خواهیم شد:
جمع شدگی پلاستیک بتن
دلیل دیگر ایجاد این ترک ها که ناشی از جمع شدگی پلاستیک بتن می باشد، جذب آب موجود در بتن توسط سنگ دانه ها است. در واقع سنگ دانه ها یا آرماتورهای به کار رفته نشست پیدا می کنند و ترک هایی در سطح سازه یا به صورت داخلی ایجاد خواهند شد. در قسمت های کف و روسازی ها به دلیل اینکه سطح بیشتری در معرض نور خورشید، گرما و باد قرار خواهد گرفت، بتن به سرعت خشک شده و جمع شدگی پلاستیک اتفاق می افتد. همچنین اگر در هنگام اختلاط آب و سیمان، میزان آب مصرفی به قدری باشد که آب جریان پیدا کند و اصطلاحاً آب افتادگی اتفاق بیفتد، آب اضافی در سطح دال جمع می شود. اگر این وضعیت در شرایط آب و هوایی خشک باشد می تواند باعث خشک شدگی سریع و ایجاد ترک ها شود.
برای این که بتوانیم از این نوع جمع شدگی در بتن جلوگیری کنید می توانید از راهکارهای زیر استفاده نمایید:
- می توانید سطح بتن را با استفاده از ورقه های پلی اتیلن بپوشانید و با این کار از خروج آب از سطح دال جلوگیری نمایید. در نتیجه از تبخیر سریع آب جلوگیری شده و جمع شدگی پلاستیک اتفاق نمی افتد.
- اگر قبل از استفاده از بتن مورد نظر یعنی در هنگام ساخت بتن آن را به خوبی ویبره کنید و کاملاً یکدست شود می تواند تا حد زیادی از جمع شدگی پلاستیک جلوگیری نماید.
- گاهی اوقات از پودر آلومینیوم برای کاهش جمع شدگی پلاستیک در بتن استفاده می کنند که البته کمی هزینه بر است.
- می توانید از سیمان های انبساطی استفاده کنید که تأثیر زیادی در کنترل و کاهش جمع شدگی پلاستیک دارد.
- استفاده از سیمان انبساطی هم می تواند در کنترل جمع شدگی پلاستیک مؤثر باشد.
جمع شدگی به صورت خشک شدن
این نوع جمع شدگی به دلیل کاهش آب، جذب سطحی ژل کلسیم سیلیکات هیدرات و کاهش تنش های هیدرواستاتیک در حفره های ریز اتفاق می افتد. جمع شدگی به صورت خشک شدن بتن بیشتر به دلیل تغییر شکل های خمیری ایجاد می شود. بنابراین میزان سختی سنگ دانه ها نیز می تواند بر آن تأثیر داشته باشد. بیشتر جمع شدگی های به صورت خشک شدن بتن، در ابتدای ساخت سازه های بتنی اتفاق می افتند. در این زمان خروج سریع آب از حفره های هوای غیر اشباع باعث این نوع جمع شدگی می شود. بخشی از این نوع جمع شدگی را می توان با غرق کردن بتن در آب برای یک مدت زمان مشخص جبران نمود که به این روش انتقال رطوبت می گویند.
نکته مهم و قابل ذکر این است که سرعت این نوع جمع شدگی به مرور کاهش پیدا خواهد کرد. طوری که حدود 14 الی 34 درصد این نوع جمع شدگی در همان 2 هفته اول بتن ریزی و 40 تا 70 درصد آن در 3 ماهه اول عمر بتن ایجاد خواهد شد. بنابراین حدود 80 درصد جمع شدگی در همان سال اول ساخت سازه بتنی اتفاق می افتد.
عوامل مؤثر بر جمع شدگی بتن به صورت خشک شدن و راه های کاهش آن عبارتند از:
- انتخاب نوع مصالح
همیشه برای اینکه نتایج بهتری از بتن ریزی داشته باشیم باید از عناصر تشکیل دهنده باکیفیت بالا استفاده کنیم. در غیر این صورت احتمال جمع شدگی به صورت خشک شدن زیاد می شود. ویژگی های عناصر تشکیل دهنده بتن از نظر کیفی باید دقیقاً با آیین نامه ها و استانداردهای محلی مطابقت داشته باشند.
- دقت در نسبت آب به سیمان
هر چه میزان نسبت آب به سیمان بیشتر باشد احتمال جمع شدگی نیز بیشتر می شود. در واقع با افزایش این نسبت، مقاومت خمیری و سختی کل بتن کاهش پیدا خواهد کرد. در نتیجه اگر به میزان آب اضافه شده دقت نکنید و بیش از حد آب بریزید شاید در ظاهر اشکالی پیش نیاید، اما میزان جمع شدگی که باعث افزایش خزش در بتن می شود را بیشتر خواهد کرد.
- توجه به شرایط محیطی
میزان رطوبت نسبی محل پروژه نقش بسیار مهمی در میزان جمع شدگی به صورت خشک شدن بتن در سازه ها ایفا می کند. هر چه رطوبت هوا در محیط پیرامون سازه بیشتر باشد، میزان جمع شدگی ناشی از خشک شدن کاهش پیدا خواهد کرد.
- اندازه سیمان
هر چه مقدار سیمان بتن تهیه شده بیشتر باشد، سرعت جمع شدگی به صورت خشک شدن نیز افزایش پیدا می کند.
- سنگ دانه ها
هر چه اندازه سنگ دانه های استفاده شده در بتن بیشتر باشد، میزان جمع شدگی به صورت خشک شدن کاهش پیدا می کند. شکل سنگ دانه ها تأثیر چندانی بر میزان جمع شدگی بتن ندارد. اما به طور کلی سنگ دانه هایی که سطح خشنی دارند در برابر جمع شدگی مقاومت بیشتری از خودشان نشان می دهند.
- جنس سیمان استفاده شده برای تهیه بتن
همان طور که می دانید سیمان در انواع متنوعی تولید می شوند. میزان جمع شدگی نیز در انواع بتن ها به دلیل تفاوت در سیمان های مورد استفاده متفاوت خواهد بود. به عنوان نمونه سیمان های زودگیر خیلی سریع سخت می شوند. در نتیجه میزان جمع شدگی آن نیز در شرایط یکسان نسبت به سیمان های پورتلند بیشتر خواهد بود. در آب و هوای منطقه خشک بهتر است برای کاهش جمع شدگی از سیمان های ضد جمع شدگی استفاده نمایید.
- مواد افزودنی در بتن
یکی از مواد افزودنی در بتن به غیراز آب و سیمان، کلسیم کلرید است که میزان جمع شدگی به صورت خشک شدن را بیشتر می کند. اگر به جای کلسیم کلرید، آهک اضافه کنیم مقدار جمع شدگی کمتر خواهد شد.
- روش عمل آوری با بخار
روش عمل آوری با بخار، تأثیر کمی بر میزان جمع شدگی دارد؛ اما زمانی که در فشارهای بالا انجام می شود، اثر خود را نشان خواهد داد.

جمع شدگی خود به خودی بتن
این نوع جمع شدگی به دلیل تغییر حجمی اتفاق می افتد که حتی بعد از سخت شدن بتن هم ادامه دارد. همچنین ممکن است این پدیده به جای جمع شدگی به صورت برعکس یعنی تورم خودش را نشان دهد. به هر حال حجم بتن تغییر پیدا می کند. اگر آب وجود داشته باشد هیدراسیون انجام می شود و در غیر این صورت تورم ایجاد خواهد شد. در واقع این نوع جمع شدگی از بتن به دلیل خارج شدن آب از حفره های مویینی است که در داخل بتن وجود دارند و فرایند هیدراسیون باعث این حالت می شود. این جمع شدگی بیشتر در داخل اعضای بتنی ایجاد خواهد شد.
عوامل مؤثر بر جمع شدگی خود به خودی و راه های کاهش آن:
- دما: به دلیل اینکه میزان جمع شدگی خودبه خودی به فرایند هیدراسیون وابسته است؛ هر چه میزان دما بیشتر شود، جمع شدگی نیز افزایش پیدا خواهد کرد.
- اندازه سیمان: با افزایش مقدار سیمان در بتن تهیه شده برای سازه، جمع شدگی خود به خودی هم بیشتر می شود.
- ترکیبات موجود در سیمان: هر چه مقدار ترکیبات کلسیم آلومینات (C3A) و تترا کلسیم آلومینو فریت (C4AF) در سیمان استفاده شده برای تهیه بتن بیشتر باشد، جمع شدگی خود به خودی بیشتر می شود. در واقع این ترکیب خاص شکل گیری فرایند هیدراسیون را تسهیل می کند.
- ترکیبات معدنی موجود در بتن: هر چه مقدار افزودنی های معدنی در بتن بیشتر باشد، فرایند هیدراسیون افزایش پیدا کرده و جمع شدگی خود به خودی نیز بیشتر خواهد شد. برخی از مواد معدنی مثل خاکسترهای آتش فشانی نیز تأثیر بیشتری بر این فرایند دارند.
جمع شدگی بتن از نوع کربناسیون
به طور کلی در سازه های بتنی احتمال بسیار زیاد وجود دارد که بتن با گازهای جوی مانند کربن دی اکسید واکنش دهد. این واکنش در حضور رطوبت رخ می دهد و منجر به تولید کربنات می شود. از طرفی، کلسیم هیدروکسید که یکی از فرآورده های جانبی واکنش هیدراسیون سیمان است، به وفور در بتن وجود دارد. این کلسیم هیدروکسید با دی اکسید کربن هوا واکنش داده و کلسیم کربنات تولید می کند. در نتیجه سطح بتن کربناته شده و خاصیت اسیدی پیدا می کند. به این فرایند کربناسیون گفته می شود که باعث جمع شدگی بتن خواهد شد. جمع شدگی ناشی از کربناسیون بیشتر در مناطق با رطوبت متوسط و در طول دوره بهره برداری اتفاق می افتد.
خزش در بتن پدیده ای بسیار مهم است که می تواند آسیب های جدی به سازه های بتنی وارد کند. یکی از مهم ترین عوامل افزایش خزش، جمع شدگی بتن است که به دلایل مختلف رخ می دهد. با توجه به عوامل موثر بر خزش و جمع شدگی، باید تدابیری اندیشید تا میزان آن به حداقل برسد و خزش بتن کاهش یابد. این تدابیر شامل دقت در ساخت بتن، استفاده از مواد و روش های مناسب و برنامه ریزی صحیح برای انواع سازه هاست و هزینه بالایی ندارد. به علاوه، با کاهش خزش و جمع شدگی، علاوه بر افزایش دوام و استحکام سازه، می توان به صرفه جویی در مصرف مصالح فلزی نیز کمک کرد، که با توجه به قیمت آهن اهمیت اقتصادی زیادی دارد.
عوامل موثر بر جمع شدگی بتن
جمع شدگی بتن یکی از مهم ترین پدیده هایی است که می تواند باعث ایجاد ترک و کاهش دوام سازه شود. این پدیده تحت تاثیر عوامل مختلفی قرار دارد که شناخت آن ها برای کنترل و کاهش اثرات مخرب بسیار ضروری است. یکی از مهم ترین عوامل، نسبت آب به سیمان است؛ هرچه این نسبت بیشتر باشد، آب اضافی پس از تبخیر باعث کاهش حجم و افزایش جمع شدگی می شود.
نوع سیمان و میزان مصرف آن نیز نقش مهمی دارد. سیمان های با حرارت هیدراتاسیون بالا یا مقدار زیاد سیمان، باعث افزایش واکنش های شیمیایی و در نتیجه جمع شدگی بیشتر می شوند. همچنین نوع و دانه بندی سنگدانه ها بسیار موثر است؛ استفاده از سنگدانه های درشت و با کیفیت، می تواند میزان جمع شدگی را کاهش دهد زیرا این مواد نقش اسکلت مقاوم در بتن را ایفا می کنند.
شرایط محیطی مانند دما، رطوبت و وزش باد نیز تاثیر زیادی دارند. در محیط های گرم و خشک، تبخیر آب سریع تر انجام شده و جمع شدگی افزایش می یابد. علاوه بر این، نحوه عمل آوری بتن، ضخامت قطعه، زمان گیرش و حتی نوع قالب بندی نیز از دیگر عواملی هستند که می توانند بر میزان جمع شدگی تاثیرگذار باشند. در مجموع، ترکیبی از عوامل فنی و محیطی در ایجاد این پدیده نقش دارند.
راهکارهای جلوگیری از جمع شدگی بتن
برای کاهش جمع شدگی بتن و جلوگیری از ترک های ناشی از آن، رعایت مجموعه ای از اصول فنی در مراحل طراحی، اجرا و نگهداری ضروری است. یکی از مهم ترین راهکارها، کاهش نسبت آب به سیمان و استفاده از روان کننده ها است تا بدون افزایش آب، کارایی بتن حفظ شود. این کار باعث کاهش تبخیر آب اضافی و در نتیجه کاهش جمع شدگی می شود.
عمل آوری صحیح بتن نیز اهمیت بسیار زیادی دارد. نگهداری رطوبت بتن در روزهای ابتدایی با استفاده از آب پاشی، پوشش های مرطوب یا مواد عمل آوری، از تبخیر سریع آب جلوگیری کرده و ترک ها را به حداقل می رساند. همچنین استفاده از افزودنی های کاهنده جمع شدگی و الیاف تقویتی می تواند مقاومت بتن در برابر ترک خوردگی را افزایش دهد.
اجرای صحیح درزهای انقباضی و کنترل شده نیز از دیگر روش های موثر است که به بتن اجازه می دهد بدون ایجاد ترک های نامنظم، تغییر حجم خود را مدیریت کند. انتخاب سنگدانه مناسب، کاهش میزان سیمان اضافی و استفاده از روش های صحیح بتن ریزی و ویبره نیز در این زمینه بسیار موثر هستند. با رعایت این نکات، می توان عمر مفید سازه را افزایش داد و از هزینه های تعمیر و نگهداری در آینده جلوگیری کرد.
سوالات متداول
خزش در بتن به دلیل تغییر شکل تدریجی تحت بار ثابت و اثر زمان، رطوبت و دما رخ می دهد که ناشی از جریان پلاستیک و حرکت آب در حفره های بتن است.
خزش می تواند منجر به افزایش تغییر شکل ها، کاهش مقاومت طولانی مدت، ایجاد ترک های ریز و فشار اضافی روی سازه های محدود شده شود.
استفاده از نسبت آب به سیمان کمتر، افزودنی های مناسب، عمل آوری صحیح، استفاده از سیمان با مقاومت بالا و دانه بندی مناسب سنگدانه ها، خزش را کاهش می دهد.
جمع شدگی بتن پس از خشک شدن به دلیل تبخیر آب سطحی و داخلی و واکنش های هیدراتاسیون سیمان ایجاد می شود که حجم بتن را کاهش می دهد.
عمل آوری طولانی، استفاده از روان کننده ها، افزودنی های کنترل جمع شدگی، اجرای درزهای کنترل شده و محافظت از بتن تازه از جمله روش های پیشگیری هستند.
خزش در سازه های بلند، دال ها و تیرهای طویل، پل ها، سازه های پیش تنیده و ساختمان های با بارگذاری دائم اهمیت بیشتری دارد.

